Sinds een aantal jaren is de computer een niet meer weg te denken hulpmiddel in onze school. Veel van onze leerlingen kunnen door hun handicap niet of moeilijk schrijven, tekenen en/of praten. Dit bemoeilijkt hun deelname aan het onderwijs/ leerproces. Door allerlei aangepaste computer-invoerapparaten kan een leerling die niet in staat is een tekst te schrijven of zelfs op een toetsenbord te tikken met behulp van bijvoorbeeld een aparte schakelaar, een vergroot toetsenbord, een joystick met aangepaste software en meer van dit soort specifieke aanpassingen wel met de computer werken, al kost dat in de regel wel meer tijd.

Met name voor die leerlingen die zeer weinig "motorische restfuncties" bezitten kan de computer dus een uitkomst zijn.
Wij noemen dit de 'prothese- functie' van de computer, waarmee wij bedoelen dat elke leerling, zoals hij of zij beschikt over enige motorische restfunctie, in staat gesteld dient te worden met computerconfiguratie te werken. Hiermee raken wij tegelijk een van de meerwaarden van de inzet van de computers binnen onze school: de vergroting van de zelfstandigheid.

Door het vergemakkelijken van de handelingen geeft de computer aan de kinderen de mogelijkheid eigen initiatief te nemen, waardoor hun gevoel van eigenwaarde en zelfrespect enorm kan groeien. Bijkomende positieve effecten zijn onder andere het feit dat de motivatie om te werken en de concentratie op het werk behoorlijk toeneemt.

Behalve de onderwijskundige waarde van dit alles, wordt de computer ook ingezet als leervorm voor gerichte vrijetijdsbesteding. Het biedt de kinderen de mogelijkheid om zelfstandig, met iets wat ze leuk vinden om te doen, aan de gang gaan. Heel aardig om te zien is ook het feit dat kinderen samen een spel kunnen spelen: de één vult dan vaak de ander aan in bedieningsmogelijkheid of kennis van het programma.